Wat ik leerde van Marie Kondo (en jij nu ook)

Zeg je opruimen, dan zeg je Marie Kondo. Haar boek Opgeruimd!, waarin ze haar opruim-tactiek beschrijft, werd direct een wereldwijd succes. Haar tactiek staat ondertussen bekend als de KonMari methode en iedereen die haar boek gelezen heeft, lijkt te zweren bij deze methode. Onder die groep valt ook Monique van Loon, oprichter van Culy en bij ons ook wel bekend als dé opruim-koningin. Niemand is zo georganiseerd en opgeruimd als Monique, dus wat zou zij nou nog kunnen leren van Marie Kondo? In dit artikel vertelt ze het.

Opruimen, ik heb het altijd een heerlijke bezigheid gevonden. Waar de een er spontane jeukaanvallen van krijgt, word ik juist bijzonder kalm en zen van dingen weggooien, overzichtelijke stapeltjes vouwen en die eeuwige rommellade aanpakken. Ik was dan ook verheugd dat hét ‘literaire’ succes van vorig jaar het boek van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo was. In haar geboorteland is ze een grote held en hielp ze al menig hoarder ‘ontspullen’, zoals zij het zelf noemt. Na het succes van haar debuut volgde onlangs, redelijk rap vond ik zelf, boek twee: Spark Joy. Mocht je je afvragen waarom ze voor deze titel koos, dan heb je vast nog nooit van de Kondo-methode gehoord. Ik wijd je graag in.

Het verschil tussen boek één en boek twee is overigens niet extreem groot. Als je er maar eentje wil kopen, kun je best een van de twee kopen (het maakt niet echt uit welke). Scheelt meteen opruimen! Boek één is iets zweveriger, boek twee is een beetje praktischer, door meer voorbeelden uit de praktijk over haar klanten, maar ook door handige illustraties. Ook merkte ik dat boek twee meer ingaat op de dingen die mis kunnen gaan, en hoe je die oplost.

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik de basis van de KonMari-methode, zoals deze genoemd wordt, heel prettig vind. Maar de manier waaróp ze deze aan de man brengt, daar kan ik soms niet zo goed tegen. Voorzichtig uitgedrukt: ze is een tikje zweverig, en dat werkt soms op mijn lachspieren. Als voorbeeld: Marie begroet graag haar huis als ze binnenkomt en weggaat. Letterlijk. “Dag lief huis, wat fijn dat je er bent, ik woon zo graag in je, je bent zo goed voor mijn spulletjes.” Ik kan daar niet zoveel mee.

Maar, laat ik positief blijven: de KonMari-methode wérkt. Tenminste, als je je best doet en wil dat deze voor je werkt. Dus een beetje je lach in houden en de realistische dingen eruit pikken die je een betere opruimer maken. Om het je gemakkelijker te maken, heb ik dé tien tips & trucs uit de twee boeken op een rijtje gezet. Als je al deze tips hebt gelezen, heb je eigenlijk de twee boeken uit. De enige reden om de boeken te kopen, is om meer praktijkvoorbeelden te lezen, wat vaker te lachen en om ze daarna weer weg te doen (kijk, opruimen!).

1. Ruim op per categorie

Veel mensen ruimen op per kamer. Dat is niet slim, want vaak liggen spullen uit dezelfde categorie verspreid over meerdere kamers (denk: kleding in je kledingkast, maar ook over de stoel in je slaapkamer, dingen in de wasmand, in je sporttas, et cetera). Ruim dus op per categorie: aangeraden wordt om eerst kleding, dan boeken, dan papierwerk, dan ‘komono’ (de Japanse term voor ‘diversen’) en dan dingen van sentimentele waarde te doen.

2. Alles eerst op de grond

Moet herkenbaar voorkomen: je wil je garderobe uitmesten, dus trek je allerlei losse dingen uit de kast en gooit het een en ander in een vuilniszak. FOUT. Je moet eerst álles uit de kast trekken – dit geldt ook voor boekenkasten enzo -, op de grond dumpen en dán per stuk bekijken wat je ermee gaat doen. Zo zorg je dat je alles grondig opruimt, en niet een paar dingetjes. Dat brengt me op het volgende, en meest belangrijke KonMari punt:

3. Spark joy

Hét motto van la Kondo. Alles in je huis moet je vreugde brengen, oftewel: ‘it has to spark joy’. Volgens Marie is het ’t beste om al je spullen door je handen te laten glijden (niet alleen je favoriete jurkje, maar ook een boek, schroevendraaier of garde) en je af te vragen of het je gelukkig maakt. Puur op gevoel afgaan, dus. En ja, een schroevendraaier kan je ook gelukkig maken, want die helpt je beter klussen (ofzo). Voel je niks bij een stuk, dan gaat het weg. Subiet. Geen genade. Oja: volgens Marie moet je ook elk stuk dat je weggooit afzonderlijk uitgebreid bedanken, maar ik heb wel wat beters te doen.

4. Wees streng
Marie Kondo is streng, dus dat moet je ook worden. Voor jezelf, en voor je spullen. ‘Ooit wordt dit nog handig’ is absoluut taboe. Dito voor ‘ooit ga ik deze te kleine broek nog dragen’, ‘ooit hang ik deze fotolijst op’, ‘ooit lees ik dit boek’. WEG ermee. Marie gelooft ook niet in de alom geliefde methode om deze spullen in een doos te doen en het na een paar maanden te bekijken. Nee, NU wegdoen.

5. Weg met papier

Een tip waar ik al jaren bij leef: weg met papier. Rekeningafschriften, bonnetjes, belastingaanslagen & co kun je inscannen (ik gebruik de gratis iPhone-app Genius Scan), tot pdf’jes verwerken en back-uppen. Het papier kan meteen in de prullenbak. Werk alles meteen weg in de week (of liefst nog: dag) dat je ze binnen krijgt. Op lades vol met paperassen staat de doodstraf in opruimland.

6. Wees niet sentimenteel

Ik ben zelf, net als Marie, vrij rigoureus met sentimentele zooi, eh, spullen. Oude ansichtkaarten, liefdesbrieven van mijn eerste vriendje, een teddybeertje van toen ik zes was… Als het je niet een enorm gevoel van gelukzaligheid geeft, wég ermee. Je weet dit overigens pas als je het vastpakt. En geloof me, er kan veel meer weg dan je denkt. Foto’s, brieven en kindertekeningen vol poppetjes met harken als armen kun je trouwens prima inscannen. En dan wegmieteren.

7. Er kan nog meer weg dan je denkt

Cadeautjes die je verschrikkelijk vindt: weg doen, of weggeven aan iemand anders (mind you: die de oorspronkelijke gever niet kent!). Dat is niet misdadig, dat heet opruimen. Wat ook weg kan: handleidingen en elektronicaverpakkingen. Handleidingen kun je online downloaden, garantiebewijzen kun je inscannen en je iPhone wordt echt niet meer waard als je het doosje bewaart. En dan de grote categorie ‘komono’, diversen dus. Lades vol oude kabeltjes, lege batterijen, reserveknopen… die kunnen dus weg.

8. Trap niet in de opbergprullaria-maffia

Marie Kondo haat, ik herhaal, háát opbergoplossingen. Waar de Blokker en Xenos groot mee zijn geworden, zeg maar. Volgens Marie zorgen die plastic bakken, doorzichtige kastjes en ‘handige’ dozen alleen maar voor meer rotzooi. Opruimen is niet ‘uit het zicht doen’, maar wég doen. Daar ben ik het roerend mee eens. (Behalve voor mijn make-up, die zit in doorzichtige bakjes, maar die zijn van Muji, en da’s Japans, dus dan mag het).

9. Indelen & zo

Als je ergens voor zou moeten applaudisseren, dan is het wel de manier waarop Marie alles indeelt en opvouwt. Bekijk bovenstaande video maar. Ze is er wel vrij heftig in. Als voorbeeld: ze vindt dat sokken ab-so-luut niet tot bolletjes mogen worden opgeknoopt, want ‘sokken zijn op vakantie in de sokkenla en moeten kunnen uitrusten’. Insert laughter. Zij rolt dingen liever zachtjes op, vouwt sokken voorzichtig driedubbel en zet ze dan rechtop in de la. Zo kan alles ‘ademen’. Dit geldt ook voor shirtjes, truien en broeken. En ONDERBROEKEN. Hoe ze beha’s voorzichtig opklapt, is mij nog een raadsel. Ik maak trouwens nog steeds bolletjes van m’n sokken.

10. Maak er een routine van

De belangrijkste tip is om van opruimen een routine te maken. Niet iets wat je soms doet, als je schoonmoeder op bezoek komt, dus. Misschien zul je als opruim-noob eerst heel rigoureus te werk moeten gaan om de basis te leggen, maar de truc is om het daarna bij te houden. IEDERE DAG. Ik doe dit zelf al jaren, en kan jullie vertellen dat het immens bevrijdend is en me veel rust geeft. Zo, toch nog een zweverige opmerking. Marie taught me well.