The Art of Design op Netflix: dé serie voor elke design liefhebber

Op 10 februari ging Abstract: the Art Of Design in premiere: de nieuwste serie van Netflix met portretten van acht ontwerpers in verschillende werkvelden. Roomed’s Esmé verlekkerde zich al een tijdje aan de veelbelovende trailer en kon niet wachten tot de serie online stond. In dit artikel geeft ze – na een goed geplande bingewatch – haar eindoordeel.

Lees vooral verder voor een korte samenvatting, maar ik geef je nu alvast een spoiler: ik ben groot fan.

De belofte van Netflix? Deze serie is net even wat anders dan de meeste design documentaires. En dat is in bovenstaande trailer ook wel te zien. The Art of Design heeft qua opzet veel weg van Chef’s Table, een documentaire reeks over de culinaire wereld. Niks geen oubollige bedoening met saaie interviews, maar prachtige gemonteerde portretten van succesvolle ondernemers en creatieven die met veel passie vertellen over hun vak.

Hoewel ik het bingewatchen redelijk onder de knie heb (lees: ik draai er mijn hand niet voor om), was zelfs voor mij acht afleveringen in één zaterdag wat veel. Dat wist ik vantevoren en dus koos ik er vijf uit die mij het meest aanspraken. Never judge a book by it’s cover, maar nu dus even wel.

  • Es Devlin, stage designer;
  • Tinker Hatfield, vice president van Nike en verantwoordelijk voor het design van onder andere de Air Max 1 en een rits aan Jordan’s;
  • Bjarke Ingels, Deense architect met kantoren in Kopenhagen en New York;
  • Ilse Crawford, founding editor van Elle Decoration en interieurontwerper voor onder andere IKEA;
  • Paula Scher, grafisch vormgever extraordinaire


Wat Abstract: The Art Of Design zo bijzonder maakt, is dat er veel ruimte is voor persoonlijke verhalen. Elke ontwerper vertelt over zijn of haar werk, maar ook over hun achtergrond en – soms wat aparte – werkwijze. Zo komen we er achter dat Tinker Hatfield, in de tijd dat de veelbesproken (en niet geliefde) Jordan 15 uitkwam, een zwaar jaar had. De ontwerpen samen met Michael Jordan werden toen even opgeschort, om daarna voluit terug te slaan met een nieuw ontwerp. Voor het nieuwe ontwerp voerde Hatfield uitvoerige gesprekken met de basketballer en vormde zijn inzichten en verhalen tot een nieuwe schoen.

De episodes van Ilse Crawford en Bjarke Ingelsen zijn heel interessant. Omdat ikzelf redelijk bekend ben met hun ontwerpen en opvattingen en al veel interviews van hen beide heb gelezen, waren deze episodes voor mij niet heel vernieuwend. Maar als dat niet het geval is, kan ik mij voorstellen dat het twee super interessante portretten zijn. Ingelsen geeft ons letterlijk een kijkje in de keuken. Het tot stand komen van het Serpentine Pavillion is van het begin tot het einde vastgelegd. Crawford vertelt het inspirerende verhaal van hoe zij is opgeklommen van assistent op een architectenbureau, naar founding editor van Elle decoration en veelgevraagd interieurontwerper.

>> Een kijkje in het Londense huis van Ilse Crawford

Bron: Es Devlin

Mijn persoonlijke favorieten? Stage designer Es Devlin en grafisch ontwerper Paula Scher.

Een jaar geleden stond ik in de Amsterdam Arena voor de Formation World Tour, het nieuwste concert van Beyoncé. Beyoncé was fantastisch in al haar pracht, maar wat ik écht tof vond was het podium zelf. Grote kubussen licht hingen aan het plafond, waarop de meest kunstige beelden werden geprojecteerd. Door haar aflevering kwam ik er achter dat dit het werk is van Es Devlin, een 45 jarige professional, die gevraagd wordt door de grootste artiesten. Denk aan Adele, Jay-z, Kanye West en Miley Cyrus. Met haar ontwerpen geeft zij het driedimensionale aspect veel aandacht: de concerten worden tegenwoordig opgenomen door duizenden smartphones en verspreid over het hele wereld wijde web. Devlin zorgt er met haar ontwerpen voor dat de concerten spannend zijn voor elke toesschouwer. Of je nu op de tribune zit of op het veld staat, of het via Snapchat of Youtube bekijkt. Vooral de beginselen van haar ontwerpen worden mooi in beeld gebracht. Voor haar ideeën gebruikt ze eerst namelijk niet meer dan wat witte A4-tjes, een zwarte stift en een scherp mesje, waarmee ze de kubussen en ontwerpen simpel uitsnijdt en in elkaar zet als kleine papieren doosjes. Voor het maken van de beste ontwerpen hoef je namelijk niet de meest vooruitstrevende hulpmiddelen te hebben. Als het idee goed is, volstaat iets simpels als papier en een stift ook – naast een goede dosis ruimtelijk inzicht uiteraard.

Ik eindig dit epistel met een ode aan Paula Scher – ontwerper van onder andere de logo’s van het MoMA, The Public en New York City Ballet. Deze vrouw heeft mijn hart gestolen. Down to earth, grappig en weet precies wat ze wil. Wanneer zij op haar kantoor niet achter de computer zit, schildert ze thuis meterslange ‘plattegronden’ van de Verenigde Staten. Met de hand.

Eindoordeel: The Art Of Design is prachtig in beeld gebracht met een fijne snelheid in montage. Het zijn mooie portretten waaruit echt blijkt dat ontwerpers meer zijn dan knappe koppen die mooie dingen maken. Achter het eindresultaat schuilt vaak lange uren achter de tekentafel, veel reflectie en een persoonlijke touch. Gelukkig heb ik nog drie afleveringen te gaan.

Alle afbeeldingen via Netflix, tenzij anders vermeld.